محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
مقدمه 1
ديوان صفيعلى شاه ( فارسى )
[ مقدمه بقلم مولوى گيلانى ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ديباچهء كه عنوان تفريح گلگشت هر اوراق و دفتريست فقط دريست مرصع و بابيست ملمع كه بانيان عمارت بيانات مشعشع در نخستين مدخل بوستان عبارات بهنحوى خوش و طرزى دلكش نهادهاند و فتح آن باب را به كليد گلهاى رنگين و بمفتاح اثمار شيرين كلام گشادهاند تا طالبان علم و ادب را بشارتى و مشتاقان عشق و طلب را اشارتى باشد كه در شوق چيدن چندين گلهاى نغز و ترش بىتاب و در ذوق شميم عطرهاى جان پرورش كامياب آيند در اين تشويق نورانى هرگاه متفرجين سيرهء رياض روحانى گلهاى عشق و معرفتى چيدند يا بهرههاى علم بىآفتى ديدند گوى سعادتى بردند و الا افكار منور را بدست ملالت سپردند اين ديباچهء مختصر كه در نشر و تنظيم دومين طبع ديوان غزليات و قصايد حضرت قدوة الاولياء و زبدة الاصفياء پير سبحانى فقير ربانى مؤيد انوار رحمانى الحاج ميرزا حسن صفىعليشاه اصفهانى قدس اللّه سره العزيز كه بدايع منثوره و منظومه و تأليفات بىنهاياتش منظور نظر ارباب آگاهى و در منهج طريق الهى نامتناهى است محتاج به تمجيد و تحسين اين نابود كه بهمنزلهء نمايش دادن در باغ سبز بود نبود بلكه از تطويلش صرفنظر نمود . من چه گويم يك رگم هشيار نيست * وصف آن يارى كه او را يار نيست خلق در ظلمات وهمند و گمان * كى توان آورد وصفش در بيان اين فقير بىمقدار فانى هادى و فاعلى المسمى بمولوى گيلانى حسب الخواهش آقايان دوستان جانى جنابان محترمان آقا محمد باقر بن مرحوم ملا عبد الحسين خوانسارى و آقا احمد سهيلى خوانسارى كه در بسط و نشر علم و ادب